Artykuły i poradniki

Przewlekła niewydolność żylna to już choroba cywilizacyjna

Przewlekła niewydolność żylna to jedna z tych chorób, której powszechność poraża i niepokoi. Badania dowodzą, że dotyka średnio 1 na 2 kobiety1, przy czym szczególnie narażone na nią są osoby prowadzące stojący lub siedzący tryb pracy, osoby otyłe i bierne fizycznie, kobiety w ciąży, jak również osoby palące.

Prawdopodobieństwo pojawienia się zmian chorobowych zwiększa dodatkowo wysoka temperatura. Intensywne opalanie się, długie i gorące kąpiele czy zbyt częste pobyty w solarium i w saunie uznać więc można za czynniki, które sprzyjają powstaniu przewlekłej niewydolności żylnej2.

Statystyki dowodzą, że jest to choroba, którą oceniać trzeba w kategoriach choroby cywilizacyjnej. Nie bez znaczenia jest przy tym fakt, że ma ona charakter dziedziczny. Uwarunkowania genetyczne zwiększają więc szanse jej wystąpienia, szczególnie u przedstawicieli płci żeńskiej.

Czym dokładnie jest i jak powstaje PNŻ?

Wiedząc, kogo najczęściej dotyka, warto mieć świadomość, czym tak naprawdę jest przewlekła niewydolność żylna. Najprostsza odpowiedź mówi o tym, że jest to stan wynikający z zastoju krwi w żyłach. Za jego główną przyczynę uważa się uszkodzenie zastawek żylnych. Ich nieprawidłowe funkcjonowanie prowadzi do zaburzeń w odpływie krwi z kończyn dolnych do serca. Cofająca się wskutek tego krew, prowadzi do nadciśnienia żylnego i gromadząc się w naczyniach, rozpycha ich ścianki. Efektem tego jest uczucie ciężkości nóg i związany z tym dyskomfort oraz zmęczenie, jak również możliwe bóle podudzi i tzw. „pajączki”3.

 

 

Finalnie skutkuje to natomiast przewlekłą niewydolnością żylną, czyli w zależności od zaawansowania choroby: obrzękami, żylakami, owrzodzeniami i szczególnie groźnymi dla życia zakrzepami4.

Co robić, by walczyć z rozwojem choroby?

Rozpoczętego procesu chorobowego nie sposób cofnąć. Można go jednak skutecznie spowolnić, a nawet zatrzymać. Znając przyczyny, warto więc zacząć od rzeczy najprostszych. Przede wszystkim zadbać należy o odpowiedni tryb pracy i właściwy rodzaj ubioru. Wskazana jest aktywność fizyczna i unikanie długotrwałego stania lub siedzenia. Konieczny jest również odpowiedzialny wybór codziennej garderoby. Nie pomogą na pewno wysokie obcasy, niewygodne i źle dopasowane obuwie, wreszcie zbyt wąskie i obcisłe spodnie. W ramach profilaktyki warto również przyzwyczaić się do na przemian ciepłych i zimnych kąpieli oraz poprawiającej krążenie pozycji stóp w trakcie snu i leżenia5.

 

Jak sobie pomóc?

By zwiększyć swoje szanse w walce z chorobą, warto sięgnąć po dedykowane PNŻ leki. Część z nich, np. Aescin, zawiera substancję naturalną, zwaną escyną. Jest to rodzaj saponiny, której źródłem są nasiona kasztanowca6. Badania dowodzą, że to skuteczne rozwiązanie w leczeniu przewlekłej niewydolności żylnej. Ustępowanie związanych z chorobą objawów potwierdzają nie tylko lekarze, ale i reprezentatywna grupa pacjentów (5429)7. Warto przy tym odnotować, że kuracja escyną trwająca od 4 do 10 tygodni zapewnia efekt, który uznać by można za dobry, a w niektórych przypadkach, nawet doskonały.

Podsumowanie

Stosowanie leków, które poprawiają stan napięcia naczyń krwionośnych, działając jednocześnie przeciwbólowo i przeciwzapalnie, traktować należy nierzadko w kategoriach konieczności. Biorąc pod uwagę możliwe konsekwencje przewlekłej niewydolności żylnej, warto zawczasu zadbać o jak najszybsze powstrzymanie rozwoju choroby, która nieleczona zagraża nie tylko naszemu zdrowiu, ale i życiu.

 

Źródło:

  1. Krasiński Z. i wsp. Przegląd Flebologiczny. 2014; 22 (1): 1-16.
  2. Wittens C. et.al. Management of Chronic Venous Diseas. Eur J Vasc Endovasc Surg. 2015; 49: 678-737.
  3. Przybylska-Kuć S. i wsp. Objawy przewlekłej niewydolności żylnej. Family Medicine & Primary Care Review. 2013; 15 (3): 377-378.
  4. Wittens C. et.al. Management of Chronic Venous Diseas. Eur J Vasc Endovasc Surg. 2015; 49: 678-737.
  5. Wskazane jest takie ułożenie stóp, by znajdowały się one na wysokości 10-15 cm powyżej tułowia.
  6. Piechal A. et al. Kasztanowiec zwyczajny (Aesculus hippocastani) we współczesnej terapii. Przewodnik Lekarza 2005; 4.
  7. Sirtori C.R. Aescin: Pharmacology, pharmacokinetics and therapeutic profile. Pharm Res. 2001; 44 (3): 183-193.

Spis treści
Polecane

Przed użyciem zapoznaj się z ulotką, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie, oraz informacje dotyczące stosowania produktu leczniczego, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.